Milad Kordbacheh

مشاوره خرید ملک در قبرس

مشاوره خرید ملک در ترکیه

مدیریت سرمایه

راه اندازی کسب و کار آنلاین

بلاگ

ایران خواهان “مشارکت استراتژیک” با چین است

ژانویه 18, 2021 دسته‌بندی نشده
ایران خواهان “مشارکت استراتژیک” با چین است

مشارکت استرانژیک چین و ایران

چین در خاورمیانه از رمز و راز خاص برخوردار است. برای سیاستمداران در لبنان ، شکست و در آستانه تورم بیش از حد بود. ، در صورتی که فقط کد عبور را پیدا کند، می تواند میلیاردها دلار را توزیع کند. خاورمیانه که اغلب کاریکاتور میکشد ، خود سوژه کاریکاتور شده است.

حسن روحانی ، رئیس جمهور ایران ، در اول اکتبر “گام بزرگی” در روابط ایران با چین اعلام کرد. ماه ها این دو در حال بررسی برنامه های “مشارکت استراتژیک” 25 ساله بوده اند. اما جزئیات همچنان مبهم است.

پیش نویس هایی که به بیرون درز کرده است ، سرمایه گذاری کلان چین را در همه چیز از جاده ها و بنادر گرفته تا مخابرات و انرژی هسته ای می طلبد. این توافق نامه احتمالاً سهمی را در صنعت نفت ایران به چین خواهد داد و بازار محصولات خام و تصفیه شده آن را تضمین می کند. پروژه های زیرساختی ایران را به عنوان کمربند و جاده ها را  به عنوان یک نقطه ترانزیت بین آسیا ، اروپا و خاورمیانه وصل می کند. شایعات در رسانه های ایران به گوش می رسد که ممکن است کیش را کنترل کند ، جزیره ای که یک منطقه تجارت آزاد در خلیج فارس است. دولت می گوید دارای دو فاز است. که در این پیش نویس هیچ اشاره ای به آن نشده است.

دوستی جدید چین باعث ایجاد زنگ خطر در واشنگتن شده است. مایک پمپئو ، وزیر امور خارجه آمریکا ، هشدار داد که این امر “بی ثبات کردن خاورمیانه” است. مانند بسیاری از دیپلماسی های چین در خاورمیانه ، مشارکت پیشنهادی این کشور با ایران طولانی مدت است اما جزئیات آن کوتاه است. به جای یک نقشه راه جامع ، این پیشنهاد بیشتر نشانه استیصال ایران و محدودیتهای بلند پروازانه چین است.

چین-و-ایران

حتی بدون covid-19 در اقتصاد جهانی، ایران در شرایط سختی قرار خواهد گرفت. تحریم های اعمال شده توسط آمریکا در سال 2018 ، تولید نفت ایران را به پایین ترین سطح از دهه 1980 رسانده است. در ماه ژوئیه تخمین زده شد که 1.9 میلیون بشکه در روز (b / d) تخلیه کند ، یعنی تقریباً نیمی از آنچه در سال 2018 استخراج می کرد. صادرات ، که تحت تأثیر تحریم ها و همه گیر شدن بیماری ، افسرده شده است ، احتمالاً بسیار کمتر از 500،000b / d بود.

این تحریم ها در هدف اعلام شده خود برای وادار كردن ایران به توافق با محدودیت های بیشتر در برنامه هسته ای و لغو دخالت در منطقه، ناكام ماند. اما آنها اقتصاد این کشور را فلج کرده اند که سال گذشته پس از انقباض 5.4 درصدی در سال 2018 ، 7.6 درصد کاهش یافت. واحد ریالی آن با روی کار آمدن دونالد ترامپ در سال 2017 ، با 3800 دلار به فروش رسید. اکنون قیمت هر دلار بیش از 29500 ریال است . در ماه می مجلس طرحی را برای حذف چهار صفر از اسکناس تصویب کرد. توافق هسته ای  نوید سرمایه گذاری و تجارت کشورهای غربی را داد. سیاست آقای ترامپ در ایران چنین امیدی را از بین برده است.

برای قضاوت در مورد توافقات در تهران و پکن ، چین باید برای پر کردن خلاء عجله کند. در دور قبلی تحریم ها که در توافق هسته ای در سال 2015 به اوج خود رسید ، این کشور به عنوان آخرین خریدار نفت ایران ظاهر شد. اما سیستم مبادله ای حاصل اغلب “زباله برای نفت” توصیف می شد. در سال 2011 ایران واردات تعداد زیادی از محصولات نامناسب چینی را ممنوع کرد.

این بار هم ناجی نبوده است. سال گذشته تجارت دوجانبه بین ایران و چین حدود یک سوم کاهش یافت. در هشت ماه نخست امسال ، واردات چین از ایران 62 درصد کاهش یافته و از 10.1 میلیارد دلار به 3.9 میلیارد دلار رسیده است. وضع صادرات بهتر شده است و فقط 7 درصد افت داشته است: ایران هنوز به کالاهای ساخته شده در چین متکی است ، حتی اگر چین به مقدار زیادی از نفت ایران نیاز نداشته باشد.

 

 

البته شرایط غیر عادی بوده. تقاضای نفت در چین به دلیل covid-19 کاهش یافته است. اما تجارت با تولیدکنندگان دیگر نفت تا این حد تحت تأثیر قرار نگرفته است (نمودار را ببینید). واردات از عربستان سعودی ، عمدتا مواد نفتی و پتروشیمی ، با افت وحشتناک 28 درصدی روبرو است. و  از امارات متحده عربی هستند 11 درصد رشد دارند.

بر خلاف آمریکا ، چین خوشحال است که روابط خود را با همه طرفها در خاورمیانه  محکم می کند. اما برخی از این روابط محدودیت هایی دارند. اگر صحبت از مشارکت باشد ، چین بیش از ایران به آمریکا اهمیت می دهد.

این شرکت از یک معامله 5 میلیارد دلاری برای توسعه میدان گازی پارس جنوبی ایران به جای سقوط تحریم های آمریکا عقب نشینی کرد. عقل سلیم نیز نقش دارد. در حالی که لبنان بحران اقتصادی را یادآوری می کند ، و شرکای عرب و غربی خود تمایلی به کمک ندارند ، برخی از سیاستمداران لبنان مشتاق “نگاه به شرق” و خواستار کمک های چین هستند. با این حال ، تا به امروز هیچ سرمایه گذاری عمده چینی در کشورشان انجام نشده است و فساد بومی آن احتمالاً چین را از این کشور دور خواهد کرد. یک دیپلمات در بیروت می گوید. “شاید آنها یک نیروگاه یا بزرگراه بسازند. اما آنها قرار نیست 10 میلیارد دلار در بانک مرکزی ذخیره کنند. ”

ارزشمندترین روابط چین با کشورهای ثروتمند و خوب حوزه خلیج فارس است. آنها به نوبه خود مایلند روابط دیپلماتیک چین و ایران را تحمل کنند. به عنوان مثال ، در ماه ژوئن ، چین به قطعنامه ای در آژانس بین المللی انرژی اتمی ، ناظر سازمان ملل متحد رأی داد که از ایران می خواهد بازرسان را به دو تأسیسات هسته ای راه دهد. رأی گیری به راحتی انجام شد. پایگاه نظامی چین در آن سوی خلیج فارس موضوع دیگری است. همچنین فروش بزرگ اسلحه چینی به ایران ، که در صورت عدم تحریم تحریم در این ماه امکان پذیر است.

 

چین و ایران احتمالاً ظرف چند ماه توافق می کنند. برای ایران ، این یک نجات حیاتی به نظر می رسد – خصوصاً اگر آقای ترامپ در دوره دوم پیروز شود. اگرچه برای چین ، ایران فقط یک قطعه در صفحه بزرگتر شطرنج باقی خواهد ماند.

Write a comment